
سلام خداجان..... ازبس میگن بدم.اشتباها مال منه دیگه داره باورم میشه در حالی که مدام مراقبم..... وقتی تو جاده بودم...لبه ی بلندی کوه.....بارها به افتادن فکر کردم.... حتی رفتم کنار پرتگاه....خیلی....واقعادیگه گاهی صبرم لبریز میشه.بااین که هیچ جوابی نمیدم که کش پیداکنه..... منو ببخش...اما اگر حسینم نبود....واقعا دلیلی برا موندنم نمیدیدم.خسته ام خداجان....از اینکه هیچ ارزشی نداره حرفم.اصلا انگار نیستم.... نه چیزی ازدنیا نمیخوام...نخواستم .ولی چرا همش ......خیلی دلم گرفته.....دارم شاخ درمیارم.چرا جواب احترام و سکوت تخریبه!؟ دلم یه عالمه جیغ میخواد فریاد میخواد.....از اینکه این گو...
ادامه مطلب