جای ؟

هیچ وقت از کار نترس.دستهابرای این آفریده شده اند تا به همت صاحبشان هنر بیافرینند.سختی و رنج را با یک حرکت غلیظ از پیشانی به روی زمین بریزند و ثابت کنند خدا توانایی را داده تا بخشش.روزی حلال.عشق و هزار خوب دیگر خوشه چین دستها باشند.

هیچ وقت از طبیعت و اطرافت نترس چون خدا چشم هارا به مجهز ترین دوربین دنیا تجهیز کرده تا اورا در لطفت ابر.در جوشش چشمه .در کرانه های آسمان .در لبخند کودک .در وجودمادر.در تمام ذرات خوب لمس کنی خدا کیست.وبدانی چشم ها حق باز شدن و خیره شدن بر هر چیزی ندارند

هیچ وقت از آدمهای حراف و بدخواه نترس.آنها زورشان به تو نرسیده ودارند دنبال نقاط قوتت میگردند تامحکم بر طبل شادی پوکشان بکوبند....

ازراه نترس .میلیون هانفر همین راه هارا آمدندو رفتند.وحالا فقط خوبهایشان در دل تاریخ مانده ...

از هوا نترس گاهی سرد میشود تا آرزو کنی بهار بیاید یاگرم میشود تا آرزوی خنکایجویبار را طلب کنی

اما حوالی هوا

هوایی است که همیشه از او میترسم .

لحظه ای که نه سرد است و نه گرم .نه بهار است نه خزان.فقط به حدی هست که اکسیژن کم می آوری و به سختی مجبوری یک کاسه بغض را بی صدا سربکشی .هوایی که میشوی درد ناچاری به جانت می افتد و تشت چه کنم را برمیداری .گلایه میبافی و دقنامه مینویسی و بعد هرجا نگاه میکنی هواست

نه بارانی میشود که یک دل سیر آرام شوی نه خورشید نور تندو تیزش را از افق برمیدارد که بفهمی کجا میروی.

فقط میروی .هوایی شده ای ونمیفهمی .

میترسم.