شکوفه سیب

فکر نمیکردم پیش بهارا برم اینجوری .... من بلد بودم آروم بشم ...اشک هام همیشه مثل وایتکس عمل میکنه ...سفید ...انگار نه انگار کسی چیزی گفته ... پنجشنبه دلم شکست خیلی .....خیلی... عصرعین پرنده ای که از قفس رها میشه رفتم پیش بهارام... رفتم و بچه ها و مدرسه و حالمو با اشکام ورق زدم تصمیم گرفته بودم دیگه نرم مدرسه .... اما شنبه کسی رفت که هیچی از بی احترامی کم نذاشت خدایا به رفتن هیچکی رازی نبودم .... نمیخواستم .... اگه به من بود تحملم بیشتراز ایناست خداجان حالمو میدونی خیلی بده ... دیوارم و فقط سایه بون ...دیواری که اگه داره میریزه هم باید خودش تعمیر شه نذار خراب شم روسایه ی عزیزام چون خیلی شکستم ...

ادامه مطلب